O zaman tersinden başlayalım Beyaz!

Beyaz Show’daydım önceki akşam. Onun sunumuyla eleştirmeyi beceremeyen bir adam olarak girdim stüdyoya.
Beyaz izahını “Yazılarının sonunda kalp kırmamaya özen gösteriyor” diyerek yaptı. Eleştirmek yıkıp dökmek değil ki. Öyleyse; kiralık katilden farkımız kalır mı?..
Sert başlayıp yumuşak biten yazılarım olduğunu biliyorum. Ama bir de şu türlüsü var; oku bak!
Elbette muhteşem bir doğum günü programıydı. Yine de stüdyodaki konuklar meselelerini anlatmak yerine, yapım ekibinin hoş sürprizlerini izlemek zorunda kaldı...
İki lafın belini kırmak nasip olmadı. Bu durum Beyaz’ı da gerdi doğal olarak. Program dümenini kaybettiği için, doğum günü sürprizi olmayan stüdyo konuklarına mahcup hissetti kendisini. Ben de kendi adıma bir doğum günü mumu gibi hissettim hani...
Mutsuz muyum? Hayır. Bana yayında sorduğu “Bu program için yarın ne yazacaksın?” sorusuna, orada verdiğim yanıtı tekrarlıyorum; “İlk kez başından sonuna bir Beyaz Show izledim”...
Ve ekran karşısında izlemekten bir parça daha rahatsız oldu bu seyir benim için. Ama ekran karşısında yaşayamayacağım sıcaklığı/duygusallığı yerinde hissettiğim için üstü kapandı tüm sıkıntıların...
Yeni yaşında mutlu ol Beyaz. Sen unuttun ben yapayım duyurusunu; gelecek hafta programın yok. Reklam çekimi için Maldivler’desin. İyi yolculuklar... 

Posta / Mesut Yar