Ne yazılsa geride kalır
Doğan Hızlan / Hürriyet

HÜRRİYET’in dün birinci sayfasındaki manşeti okuduğunuzu ve fotoğrafları gördüğünüzü umarım.

Manşet şuydu :

"Ninelerin Dramı"

Bombaların öldürdüğü bir nine ve yıkıntılar içinde bir kadın.

Fotoğraflar öylesine beni etkiledi ki, nereye baksam, neyle uğraşsam gözümün önünden o ninenin fotoğrafı gitmiyordu.

Hiçbir yazı, o fotoğraf gibi beni can evimden vuramazdı.

Savaşın acısı bu fotoğrafla çöktü. Yalnız benim değil, insan olan herkesin.

Bir yazar bunun öyküsünü, romanını böylesine vurucu yazabilir mi?

Duygularına ve aklına güvendiğim bir arkadaşım fotoğrafı yorumladı: O nine mutlaka İkinci DÜnya Savaşı’nda eşini, çocuklarını kaybetmiştir.

O fotoğrafı bu savaşı çıkaranlar gördüklerinde ne düşünmüşlerdir? Savaşı bitirin diye mi emretmişlerdir, yoksa her şeye rağmen acı zaferin şuursuzluğu, akılsızlığı, duygusuzlugu beyin hücrelerini işgal ettiği için, devam mı demişlerdir.

* * *

ÇOĞUMUZ hele belli yaşın üstündekiler, dünya savaşlarının fotoğraflarını anımsayacaklardır. Toplu kıyımları hangimiz unuttuk?

Hep kuşkuluyumdur. Savaşı başlatanlar, bu fotoğraflardan etkilenmeyecek kadar savaş histerisi içinde midirler? Savaş kararı vereni insanlıktan uzaklaştırıyor mu?

Politikacılar, benmerkezciliklerinin girdabında bu kadar mı kendilerinden geçiyorlar.

Savaş üzerine nice kitap okudum, nice romandan satırlar, şiirden dizeler hálá belleğimde canlılıklarını koruyor.

Foto muhabirlerinin bizim adımıza ne kadar önemli, insanlık adına gerekli bir meslekleri olduğunu bir kez daha bu fotoğraf kanıtladı.

Boşuna mı Ara Usta (Ara Güler) foto muhabirliği ile övünür, onu ne kadar pohpohlasanız da, o fotoğrafın belgeselliğinde ısrar eder.

Ben o fotoğrafta, kimsesiz, umarsız, kendi başına bütün zorlukları sineye çekerek dünyaya tutunmaya çalışan bir ninenin talihsiz serüvenini gördüm. Ben o fotoğrafta, yıllardır acı çeken insanlığın simgesini gördüm.

Savaşlarda en çok ninelerle çocuklara acırım. Savaş kararının dışında olan ama savaşın bedelini ödeyen onlardır.

Bugün Gürcistan’dan, dün Ortadoğu’dan bizim her şeyimizi yok eden, yaşamayı haram eden fotoğraflarda bu ikisi beni isyana sürükler.

* * *

BU fotoğraftan sonra canım ne yazmak istedi ne müzik dinlemek. Sadece bu fotoğrafa kilitlendim. Fotoğrafı büyütüp, liderlerin çalışma odalarına asmak isterdim.