Bir avam filmin dayanılmaz komikliği

Akşam, Türe Özçelik

'Ne meraksız adamsın' demesinler diye, aldık iki bilet gittik. Kızımla 'Recep İvedik 2'ye gittik...
Babamla neyi paylaşsam keyif alırdım. Film izlemek hariç... Oyuncular öpüşecek diye ödüm kopardı. Masum öpüşmelerin giderek ihtirasa vardığı filmlerin karşısına zaten babamla oturmazdım. Öpüşmeler uzayacak olursa, kalkıp gitmeyi de kendime yediremediğimden, alakasız bir konu açar, sanki seyretmiyormuşum gibi yapardım. 'Bugün öğretmen filancayı kopya çekerken yakaladı' diye başlar, uydururdum bir şeyler. Babam çok gülerdi bu halime. 'Dur evlat dur, burası önemli bakalım ne yapıyorlar' diye üstüme geldikçe daha da utanır, kızar, kalkıp odama giderdim. Annem sitem ederdi arkamdan, 'Canım rahat bırak şu çocuğu, niye utandırıyorsun' diye. Eğer, 'Recep İvedik' filmi o yıllarda çekilmiş olsaydı, eminim o zaman da babam benimle aynı kareleri izliyor olmaktan rahatsızlık duyacaktı.
'Recep İvedik'in ilkini izlemedim. Ama ikincisinin Ajans Press Medya tarafından çıkarılan medya karnesini görünce gitmemek olmazdı. Televizyonlarda 146 kez haber olmuş. Radyo kanalları ile internet sitelerinde 60 haberde sözü edilmiş. Yazılı basında ise şu anda okumakta olduğunuz yazı ile birlikte 152'nci kez yer alıyor. Bugün itibarıyla daha da fazlası.

'Ne meraksız adamsın' demesinler diye, aldık iki bilet gittik. Elbette babamla değil, kızımla. Babam hayatta olsaydı da, hiçbir kuvvet onu bu filme götüremezdi zaten. 'Keşke film 18 yaş almasaydı da, kızım da izleyemeseydi' diyecektim ama diyemeyeceğim. Baktım salonun neredeyse yarıya yakını ilköğretim öğrencisi. 13 A diye bir uygulama var bu yıl. Yani 13 yaşından ufak olanlar aileleriyle bu filmi izleyebilecekler. 'Recep İvedik' filmde ailelerin ahlak anlayışını zorlayan espriler yaptığında, annesi çocuğun gözlerini, babası da kulaklarını kapatmak için hazır bulunsun diye herhalde.

Modern yaşama dair yapılmış taşlama ve göndermeler öylesine seviyesiz, öylesine avam ki; tüm salon gülüyor, ağlanacak halimize. Özellikle eczanedeki, popoya fitil atma tarifi sahnelerini hatırlamak dahi istemiyorum. 25 yıllık öğretmen olan bir arkadaşımın 'Biz Recep İvedik jenerasyonuna eğitim veriyoruz. Hiçbir dönem öğretmenlerin işi bu kadar zor olmamıştır' dediğini hatırladım.
Hala birileri çıkıp 'Şahan, Recep İvedik'i Mars'ı gözetleyerek yazmadı ya, biz buyuz' demeyi sürdürsün. İvedik gibi olmayanlarımız da İvedikleşsin. Yozlaşma çorbasında hem tuzu hem de limonu olanlar ise, çok para gerektirmeyen bir senaryo ve sağdan soldan toplanmış oyuncularla, hasılat rekorları kırmaya devam etsinler. Pöhhh!