Kitap toplam 2 bölüm ve 18 şiirden oluşuyor. İkinci bölümü “Gülizar” adlı tek şiirden oluşan kitabın kapağında yer alan gravür ise ressam Adil Salih’e ait.

Altun, uzun söyleyişin şiirde oluşturabildiği riskleri başarıyla ve titizlikle kotararak, naif bir söyleyişi kitabın tamamına yansıtabilmiş.

İkinci kitabını oluştururken, destansı bir söyleyişi tercih etmiş ve geleneksel olanı evrensel olanla başarıyla buluşturmuş. Altun’un ikinci kitabındaki şiirler, çok çalışılmış olmakla birlikte, hassas ve karamsar zamana itiraz edercesine, eli elle, aşkı aşkla, insanı insanla barıştıran, ortak bilinci işleyen ve toplumsal arzuya dokunan bir dengeyi kurabilmiş. Hassas ve kırılgan olana inançla su veren cinsten şiirler...

Özelikle ülkenin içinde bulunduğu ve yer yer dengeleri karşı karşıya getirmeye çalışan; kavgaya ve kültürlerin çatışmasına meyilli hakim genel havaya itiraz eden bir şiirle okurun karşısına çıkmayı ve şair duyarlılığının bu itirazla buluşan bütün içtenliğini gösteriyor.

Altun, sevdayı, özlemi, doğayı yazmış, tarihle ve talihle akrabalık etmiş. Ben olanın olmayanla denkliğini kurabilmiş son şiirlerinde.