Yağmurda çamurda arma aşkına

İki gün önce İnönü Stadı’nda Beşiktaş, İkinci Lig ekiplerden Gaziantep Büyükşehir Belediyespor’la karşı karşıya geldi. Beşiktaş’ın cezası sebebiyle maç seyircisiz oynandı; ancak TFF’nin aldığı karara göre kadınlar ve çocuklar seyircisiz oynanacak maçlara ücretsiz girebileceklerdi.

Bir Beşiktaşlı olarak bu maçı zorlanmadan kazanacağımızı düşündüğüm için izleyip izlememe konusunda tereddütlerim vardı. Maçın ilk dakikalarından itibaren Twitter’da herkesin “Dişi Kartallar”dan bahsettiğini görünce televizyonu açtım. Benim televizyondan dahi izlemeye tenezzül etmediğim maç için yağışlı ve soğuk havaya rağmen Beşiktaşlı kadın taraftarlar kapalı tribünü doldurmuşlardı.

Federasyon’un bu kararından sonra tribünlerde kadınları görmeye alışmıştık ancak bu diğerlerinden çok daha farklıydı. Her zaman söylerim taraftar olmak ile seyirci olmak arasında büyük fark vardır diye. O akşam orada sadece maçı izlemeye giden kadınlar değil, Beşiktaş’a yürekten destek olmak isteyen kadınlar vardı. Doksan dakika boyunca hiç durmadan tezahürat ettiler. Birçok Beşiktaşlı erkek taraftarın bile tam olarak bilmediği marşları hep bir ağızdan söylediler. Hatta son dakikalarda “Gündoğdu Marşı” na başlamaları hiç beklemediğim bir şeydi.

Bu görüntülerin beni en çok sevindiren yanı ise Federasyon’un almış olduğu görünürde iyi niyetli ancak cinsiyet ayrımcılığı yapan kararına çok güzel bir cevap niteliğinde olmasıydı. Tribünlerin herkes için olduğunu Dişi Kartallar bu maçta çok güzel gösterdiler. Çarşı belki güzel bir maçta kapalı tribünü onlara emanet eder de çok daha güzel görüntüler izleriz.